Siberische Wolfskop: een fascinerende ontdekking

Een 32.000 jaar oude wolvenkop werd ontdekt aan de oevers van een rivier in Oost-Siberië (in Jakoetië), volgens een persbericht van de plaatselijke Academie van Wetenschappen, gepubliceerd in juni 2019. Het lijkt op een wolharige mammoet met een kop bedekt met dikke vacht.

Hoewel er niet veel overblijfselen zijn van de overblijfselen van dit dier, heeft zijn schedel de afgelopen jaren overleefd, met haar en tanden perfect intact, omdat hij bewaard werd in de permafrost.

Wetenschappers waarderen dit wonder enorm, dat het werk zal vergemakkelijken om de geheimen van de biologie van deze unieke soort te onthullen.

De permafrost van Siberië: de voedingsbodem voor kostbare overblijfselen

Door de toenemende opwarming van de aarde brengt het smelten van de bevroren grond (of permafrost) van Siberië kostbare oude overblijfselen naar boven, zoals de kop van deze prestigieuze wolf.

Permafrost of permafrost komt overeen met een laag ijs (van sediment, aarde of gesteente) die bevroren blijft gedurende een lange periode van meer dan twee jaar. Deze geologische laag komt vooral voor in oude streken. Het diende als goede koelkast om de kop van de oude wolf jarenlang in goede staat te houden.

Volgens nieuws uitgezonden door de Siberian Times website in de zomer van 2018 werd de kop van deze oude wolf ontdekt door de Rus Pavel Efimov, tijdens zijn wandeling aan de oevers van de Tirekhtyakh-rivier in Yakutia (ten noorden van de Sakha Republiek). Deze laatste bracht het naar de relevante onderzoekers om het te bestuderen. Deze indrukwekkende ontdekking gaf een globaal beeld van hoe de Siberische wolf er ruim 30.000 jaar geleden uitzag.

De kenmerken van de Siberische wolfskop

Het DNA van deze oude hondachtige werd geanalyseerd in samenwerking met Zweedse onderzoekers van het Natuurhistorisch Museum, met als doel het interieur van de schedel te bestuderen en de oorsprong en evolutie van de roofdieren van deze uitgestorven soort te analyseren.

Deze prachtige ontdekking werd tentoongesteld in het National Museum of Emerging Science and Innovation in Tokio, als onderdeel van de opening van een demonstratie gericht op de megafauna uit de ijstijd en de wolharige mammoet, naast andere prehistorische wezens die de bevroren grond van Siberië overstaken.

Deze tentoonstelling is samengesteld door Russische en Japanse paleontologen, die de volgende synthese hebben afgeleid:

• De kop komt overeen met een volwassen wolf (Canis dirus), die tussen de 2 en 4 jaar oud was toen hij stierf.

• De maat van het hoofd is lang, 40 centimeter. Deze maat geeft aan dat de wolvengrootte gigantisch was, aangezien deze ongeveer 25% groter is dan die van de huidige wolven. De grootte van individuen meet tussen 100 en 160 centimeter, variërend van kop tot staart. Daarom is het zeer waarschijnlijk dat de grootte van dit dier 2 meter bereikt.

• De vacht van dit dier lijkt op die van een mammoet.

• De bijbehorende wolvenkop